|
IRAK, İNSANLIKTAN ÇOK IRAK
Dengelerin hızla değiştiği, "dengesizliğin" kol gezdiği bir coğrafyanın tam ortasında yaşamaktayız. Hayatındaki en büyük savaşları "cehalete " karşı vermiş bir peygamberin ümmeti olarak, "cahilleşme" yolunda hızla ilerliyoruz.
Ne kendimize yaranabiliyoruz ne de muhteşem müttefikimize(!)
Birinci ve ikinci paylaşım savaşlarında dünyayı paylaşamayanlar, bugün birçok şeyi paylaşır oldular ya da paylaşır görünmeye başladılar.
İnsanlığın ortak elbisesi olan medeniyetlerin doğduğu topraklar, "medeniyetsizleştirilme"ye başlandı. İnsanlık bahçesinin kanla sulanmaya başlaması ve çocukların yetim bırakılması hafızalarda silinemeyecek kadar taze olaylardır. Sadece dindaş olduğumuz, -başkada bir şey olmadığımızı komşumuz işgal edilirken ispatladığımız- bir Irak var yanı başımızda.
Bir taraftan üniformalı garibanlar diğer taraftan sivil garibanlar, garip garip savaşıyorlar. Katillere gariban dedim diye bana kızmayın çünkü onlarda uzak ülkenin "en garibanları.."
Ne gariptir ki garibanlar ölürken birileri sıcak çikolatalarını doya doya yudumlamaya devam ediyor ve ölenlerin başına alacakları payı düşünüyorlar.
Petrolüyle övünen Irak, namusunu petrol ile mi temizleyecek?
Kolu-bacağı kopan çocukların hiçbir zaman dünyası, "neşeli" olmayacak ve bir çocuk yüreğini hiçe sayanlar, medeniyet denilen insanlık bahçesine giremeyecektir. Burada Hz. Muhammed’in şu sözleri, yukarıdaki düşüncelerimizi desteklemektedir: "Komşusu aç iken, tok yatan bizden değildir."
Ne değişirdi ki yaşanmasaydı bunlar?
Ne mi değişirdi; bir çocuk güneşi, gökkuşağını, babasından sevgiyi, toprağından bereketi görürdü. Fırat, Fırat olurdu; Dicle’de, Dicle. İnsanlık büyümeye devam ederdi, "kan kokan" Mezopotamya denen yerde…
Kaynak : Okunma:596
| 
)